środa, 10 maja 2017

Dzień 7 Woda i krew, figura łaski.


"Ten jest, który przyszedł przez wodę i krew: nie w wodzie tylko, ale w wodzie i krwi." (1J 5, 6).

Gdy Longin wyciągnął żelazo włóczni z boku Pana JEZUSA, wypłynęła ztamtąd woda i krew. Przypatrzywszy się z uwagą obrazowi Najświętszego SERCA, zobaczysz tam krople krwi i łez, spływające z tej  cudownej rany. 
      Zastanówmy  się nad tą tajemnicą.

Niech nas zbytnio nie rozpraszają dołączone do tekstu zdjęcia z ostatniej procesji odpustowej, jaką przedwczoraj wokół kościoła filialnego w Chybach poprowadził nasz długoletni Ks. Proboszcz Andrzej Strugarek. (mój dopisek).  


1. Woda.  
        Były to ostatnie łzy tego SERCA z miłości ku nam wylane. Św. Jan Złotousty powiada, że ta krew i woda są figura wszystkich łask, jakie nam Zbawiciel przez śmierć Swoją wysłużył, i mówi: że najprzód wypłynęła woda, bo w porządki zbawienia pierwsza łaska dana bywa przez wodę Chrztu świętego. 

      Bóg sam przez proroka Ezechiasza obiecał był światu, że otworzy kiedyś to źródło wód najczystszych: "I wyleję na was wodę czystą i będziecie oczyszczeni od wszech nieczystości waszych ... I dam wam serce nowe, i ducha nowego położę pośród was, a wyjmę serce kamienne z ciała waszego i dam wam serce mięsne." (Ezech. 36, 25 - 26). Jakoby ta woda z SERCA JEZUSOWEGO płynąca, nietylko miała moc obmywać, ale i zmiękczyć nasze serca. 

      Św. Augustyn twierdzi , że ta woda ma jeszcze inną własność, to jest że gasi ową gorączkę namiętności, co tyle serc trawi pożera na świecie. W tej wodzie, powiada, masz nie tylko obmycie, ale i napój. Dusza twoja usycha z pragnienia, owóż JEZUS woła: "Jeśli kto pragnie, niech do mnie przyjdzie, a pije." (J 8, 37). Ktoby pił z wody, którą mu Ja dam, nie będzie pragnął na wieki". (J 4, 15).

2. Krew.
       Każdemu wiadomo, że serce organ życia fizycznego, napełnione jest krwią, która się w niem wytwarza, oczyszcza i rozchodzi ztamtąd po wszystkich członkach ciała, niezliczonymi kanałami; poczem wraca znowu do serca, aby się na nowo oczyścić. 

Życie mieszka w sercu z krwią razem; przelać krew swoją, znaczy oddać życie, a jeżeli serce bić przestanie, krew ustaje, życie gaśnie ...Jakikolwiek z najdalszych członków ciała naszego będzie zraniony do krwi zawsze ona z serca pochodzi... Tak więc w ogrodzie Oliwnym, jak przy biczowaniu , koronowaniu Pana naszego, zawsze to była Krew SERCA Jego. Płynęła z ramion Jego pokaleczonych, z czoła zranionego , płynęła z rąk i nóg gwoźdźmi przebitych , a zawsze ta sama Krew SERCA Jego .

    Lecz nieskończona miłość Zbawiciela nie mając dość na tem, chciała jeszcze, aby Mu otworzono SERCE i przez tę ranę pośmiertną oddała nam ostatnie krople swojej Krwi przenajdroższej ... Tu uważaj, że w tej Krwi  mamy obmywać nasze dusze, że ta Krew jest istotną ceną naszego odkupienia, że nakoniec w tej Krwi dusze nasze mają się karmić życiem i napawać miłością JEZUSA.

      Wszystkie te przymioty Krwi przenajdroższej widzimy wskazane jasno w figurach starego Zakonu. Na początku zaraz masz krew Abla, wołającą do Boga o pomstę, i wysłuchaną. Głos Krwi Zbawiciela naszego "lepiej mówiącej niż Ablowa" (Hbr 12, 24). woła o miłosierdzie.

       Później krew jagnięcia na drzwiach domów Izraelskich, miała lud Boży od śmierci obronić. "Ujrzę krew, mówi Pan, i minę was." (Wyj 12, 13) i tak się stało. Anioł gniewu niosący śmierć synom Egiptu, pominął wszystkie domy wiernych Izraelitów krwią naznaczone.

       Na ołtarzach Boga prawdziwego zabijano na ofiarę tysiące wołów, baranów, gołębi: lała się potokami krew bydląt. "Jeśli, mówi św Paweł, krew kozłów i wołów splugawione poświęca ku oczyszczeniu ciała, jakoż daleko więcej Krew Chrystusa  oczyści sumienie nasze od martwych uczynków?" (Hbr 9, 13).

       "Błogosławieni, którzy omywają szaty swoje i wybielili je we krwi  Barankowej." "Krew Syna Bożego gładzi grzechy nasze." "Który nas umiłował i omył nas z grzechów naszych we Krwi swojej." (Obj. 22. 14. 1. 5).
       Nadto Krew ta przenajdroższa jest ceną naszej duszy, mówi św. Augustyn; "przyszedł Odkupiciel i dał zapłatę. Wylał wszystką Krew Swoją i kupił świat. Pytasz za jaką cenę? Krew Chrystusowa to nasz okup." Bez wylania tej Krwi przenajdroższej nie byłoby przebaczenia. Sama tylko Krew     Barankowa mogła zmazać wyrok potępienia naszego, sama tylko zbawić nas może. I dla tego Imię Jezus, co znaczy Zbawiciel, nie inaczej jak we Krwi przy Obrzezaniu danem Panu było: a pierwsze te krople równie jak ostatnie na krzyżu były krwią SERCA Jego z miłości ku nam wylaną: "Który mię umiłował i wydał samego Siebie za mnie ." (Ga 2, 22).

3. Nakoniec w tej to krwawej ranie SERCA JEZUSOWEGO, dusza ma czerpać życie i kosztować słodyczy  miłości . "O najdroższa rano Pana naszego, woła św  Bonawentura, cóż nadto dziwniejszego! Śmierć życiem darzy, rany uzdrawiają, Krew białość nadaje?" Taż sama Krew SERCA najsłodszego spływa do kielicha przy Najświętszej Ofierze Ołtarza. Owe wino, co Panny rodzi i duszę rozwesela, to Krew SERCA JEZUSOWEGO. Idźcie dusze wierne, idźcie pić z tego źródła mistycznego i upajać się tą Krwią przenajświętszą.
      Radziłbym ci bracie miły, powtarzać często w ciągu dnia tego, jako akt strzelisty, te słowa znanej modlitwy św. Ignacego: "Wodo z boku Chrystusowego obmyj mię ... Krwi Chrystusowa napój mię." A kiedy ci przyjdzie całowć krucyfiks, przyciśnij ze szczególną miłością usta swoje do Rany boku Najświętszego, jakoby chcąc wyssać ostatnie krople tej Krwi przenajświętszej i upoić się miłością SERCA Zbawiciela twego. 

Brak komentarzy: